Ψηλά ο Σολωμός
Μια χαρακιά στο σώμα όποιων καταλαβαίνουν τη διαδρομή αυτής της πατρίδας είναι ο χαμός του Σολωμού Σολωμού, ακριβώς 20 χρόνια μετά την κατάληψη της Αμμοχώστου. Μια χαρακιά, όχι γιατί δεν ήταν ηρωική και φοβερά συμβολική η πράξη του, αλλά γιατί δεν τιμήθηκε όσο θα έπρεπε. Δεν δικαιώθηκε και δεν αναγνωρίστηκε από όλο τον κόσμο. Μια χαρακιά γιατί δεν έγινε ευρέως αντιληπτό ότι ο Σολής, αυτός ο περήφανος Έλληνας, έβλεπε πέρα από το βουνό την ώρα που ανέβαζε στον ιστό έναν ολόκληρο λαό μαζί του.
Έβλεπε κάτι άλλο από το κατοχικό πανί, κάτι άλλο από τους εκτελεστές του, κάτι άλλο από τους κυανόκρανους που προσπάθησαν να τον συνετίσουν και να τον ανακόψουν από αυτή τη διαδρομή. Έβλεπε τη Μόρφου, την Κερύνεια, την Αμμόχωστο, την Καρπασία, τη Μεσαορία, τη μισή Λευκωσία, το άπειρο, όπως έγραφε για αυτόν ο Σάββας Παύλου. Έβλεπε καλά όλα όσα διακυβεύονταν κι ας τον βάφτισαν τρελό εκείνοι που αναζητούν άλλοθι για την εκκωφαντική απουσία της.
Όμως, η 14η Αυγούστου και η εικόνα αυτού του ήρωα, θα συγκινούν αιώνια τους πιτσιρικάδες αυτού του τόπου και θα τους παρακινούν στον αγώνα εναντίον της λήθης και του φασισμού. Για αυτό η «Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού» επιμένει να θέτει μπροστά τον Τάσο και ψηλά τον Σολωμό σε κάθε διαδρομή της. Μήπως και κατέβουν οι σημαίες από κάθε κατοχικό ιστό, μήπως και δει ο κόσμος όλος τι έβλεπε ο Σολωμός στο άλμα του προς την ελευθερία. Αθάνατος.
*Ανάρτηση της Πρωτοβουλίας Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού
Ανακάλυψε περισσότερα από Ereunitiko
Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τις τελευταίες αναρτήσεις στο email σας.
